پسری از نسل پارس

تقدیم به همه آنان که کفش های کودکیشان هنوز اندازه پایشان است

شبی که از خودم دور بودم و دنیا رو به هیچ نگاهی نمیدادم

صدای تو میتونست آرومم کنه ،

آروم شدم !

آنقدر صادقم با تو که گفتم چرا خرابم ، چرا اینگونه حرف میزنم

اما نمیدانم چرا ؟ چرا پرهایم شکست ؟ چرا راستی هایم نادیده شد ؟

 

خطی از دلنوشته ها

نوشته شده در ۱۳٩۱/۱۱/۱٤ساعت ۱٢:۳٧ ‎ق.ظ توسط مسعود نظرات () |

Design By : Mihantheme

دریافت همین آهنگ