پسری از نسل پارس

تقدیم به همه آنان که کفش های کودکیشان هنوز اندازه پایشان است

چند وقته دلم گرفته ...

نمی دونم چمشده ...

دیگه حسو حال نوشتن هم ندارم ...

از خودم خسته شدم ...

مغزم تو تنهایام گم شده ...

خودمم دارم گم میشم...   .

نوشته شده در ۱۳۸٩/٢/٢٠ساعت ۱٠:٤۸ ‎ب.ظ توسط مسعود نظرات () |

Design By : Mihantheme

دریافت همین آهنگ